يَرْشُدُونَ » تا راه راست يابند ايشان . قوله - تعالى - : [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 218 ] إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 218 ) سبب 423 نزول اين آيت 424 آن بوذ كى اصحاب سريّه 425 گفتند : يا رسول اللّه ! ما را از خذاى - تعالى - هيچ مزدى و ثوابي باشذ درين سفر 426 كى مىرويم بطريق 427 غزو ؟ 428 بارى - تعالى - اين آيت فرستاذ . « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا » آنانك ايمان آوردند « وَ الَّذِينَ هاجَرُوا » و آنانك از 429 اهل و عشيرت خوذ مفارقت 430 كردند و منازل و اموال فرو گذاشتند 431 « وَ جاهَدُوا » 432 و در نصرة دين با مشركان 433 ( 28 ) كارزار كردند 434 « فِي سَبِيلِ اللَّهِ » در طاعت خذاى - تعالى - ، « أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ » 435 ايشان آنانند 436 كى اميد رحمت 437 خذا دارند ، « وَ اللَّهُ 438 غَفُورٌ » خذاى - تعالى - 439 پوشندهء 440 گناه ايشانست ، « رَحِيمٌ » مهربان و بخشاينده است . . . 441 ايشان بدرجات 442 جنّات . قوله - تعالى - : [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 243 ] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ ( 243 ) اكثر مفسّران برآنند كى نزديك واسط دهى . . . . . . داوردان 443 . طاعون باهل آن ده رسيذ ، طايفهء . . . ده از ده بيرون آمذند و از طاعون مىگريختند . . . . ديگر در ده بازماندند . بيشترين آنانك در ده باز ماندند 444 ، هلاك شدند و آنانك بيرون آمذند ، سلامت يافتند . چون طاعون ساكن شذ ، رجوع كردند تا بدانند كى از اصحاب ايشان كى باز ماند . آنان كى 445 باقى مانده بودنذ ، گفتند : اصحاب ما از ما برحزم‌تر . . . 446 اگر ما نيز همان كردمانى 447 كى ايشان كردند ما را نيز . . . . . . امّا 448 اگر بارى ديگر طاعون ظاهر شوذ ما بزمينى . . . . . . 449 در آن و با نبوذ . سال ديگر طاعون ظاهر شذ عامّهء . . . بيرون رفتند تا بوادئى رسيذند بغايت فراخ ، چون ( 29 ) آنجا 450 اقامت كردند ، ملكي از آخر وادى ندا كرد و يكى از اوّل 451 كى : همه بميريذ . همه بمردند . رسول فرمود - صلّى اللّه عليه و آله 452 - كى : چون در شهري يا دهى 453 و با بوذ ، اگر بيرون آن باشيذ در اندرون مرويذ و اگر در آن موضع باشيذ بيرون ميائيذ از خوف مرگ . ضحّاك و مقاتل 454 و كلبى گويند : اين قوم از كارزار كردن با دشمنان خذا گريختند و آن